طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی / صدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست دیباچه شاید کمتر اندیشمندی باشد که در مسیر تأملات اخلاقی، خطر مهلک مستتر در جامه‌ی خیر را نیازموده باشد. و البته شاید یکی از ظریف‌ترین صور خودفریبی در ساحت اخلاق، آن باشد که آدمی پندارد چون صورت یک فعل در ظاهر نیکو و شرعی در معنای خاص و عام است، لزوماً این مشروعیت دالّ بر سیرت پاک آن و طهارت سرچشمه‌ی آن نیز هست....
امام علی (ع): «لا تَنظُر إِلى مَنْ قالَ وَانظُر إِلى ما قال» به گوینده نظر مکن، سخن را دریاب. 1 دیباچه کمتر ایرانی‌ای هست که به نقش طلاکوب شعر سعدی بر سردر سازمان ملل متحد بادی به غبغب نیانداخته، غرور خودرا مورد انعطاف صریح تاریخی قرار نداده و باده دروغ را ننوشیده باشد. اما یک ذهن منطقی به سنجش ساده‌ترین حقایق نیز می‌پردازد؛ برای مثال، بر چه اساسی باید چنین ادعایی صحیح باشد؟ مگر نه آنکه نحن ابناء الدلیل؟ اگر ذهن ایرانی دروغی چنین کودکانه را در حقیقت نافذ بداند چرا بنحو دگر خود را درگیر مرکب توهم نکند؟...